Poezia humoristike


 

 

Dionis Xhafa

Vetë nuk e kisha vënë re,

por ecja turbullt dhe sikur kisha kthyer një shishe rum,

nëpër trotuar gjerë e gjërë,

të Athinës së Madhe.

 

Kur papritur një burrë,

nga karrigia e një bari aty pranë u çua dhe më tha:

“heroinë apo kokainë” se e kish marrë sikur trupi më kërkonte drogë

e qesha, sesa “jonormal” paskam qenë.

 

Advertisements

Njeriu dhe kapitalizmi


 

Dionis Xhafa

 

Si një fëmijë “lundronte” në kufirin shqiptar – grek,

me valixhe në dorë e kishin ndalur grekët,

e me korruptim që iu shkon të pafytyrëve,

duke iu besuar mashtruesve, ecte vëngër me shpresë.

 

E vinte e bëhej si një vogëlush që qan vetminë,

lutej të kalonte tutje ,

ku më shumë se një kafshë e punës nuk ish,

sigurisht.

 

12 pëllumba


Dionis Xhafa

 

12 pëllumba bëhen tokë,

fluturojnë në shesh, në “Platia”,

ngjiten lart në Olimp,

si hartë me shtigje, udhë e tyre.

 

Se ndër pllaka tektonike,

ky gadishull më i varfëri,

ka mbajtur peshë e ka qenë,

më i vjetri, më gjigandi.

 

Akropoli i mpirë


 

Dionis Xhafa

Ajkuna me siguri do të qante gjatë nëse do të shihte gjendjen e Greqisë sot e kësaj dite. Gazi i dikushëm dhe majat e arritura janë vetëm një ëndërr e bukur e jetuar një natë më parë, që nuk ka më asnjë lloj cifle realiteti. Përkundër, Greqia është e zhytur në borxhe dhe entuziazmi në vendin ballkanik, më të zhvilluarin ndër këta që kemi, ka nisur të zbehet e ka rënë hija e rëndë. Ekonomia duket se ndikon ndjeshëm në gëzimin e paktë të njerëzve, në mpirjen e gjithanshme dhe ngjan sikur vendi të jetë djegur prej së tashmes së hidhur. Këtë realitet mundesh ta vësh re që pa prekur kufirin, e vjen shkallë – shkallë hyn në pore të greqizmit të gaztë të shuar vitet e fundit. Në kufi, greku me flokët e krehura me xhalatinë ngre muzikën në fund teksa kalojnë shqiptarët në radhë me pasaportë, si për të dëshmuar se “këtu jemi ne grekët, të lartit e paarritshëm”. E shqiptarët vihen në radhë, në një kolazh të shëmtuar që ngjan me situatën e hebrenjve ndaj hitlerianëve, por vetëm ka mungesë dhomash të gazit, por ndjen anti-empati e racizëm të thekshëm. Korrupsioni tashmë është një fenomen jo vetëm shqiptar. Me rritjen e represionit shtetëror mbi policët grekë, me rroga të ulura, këta të fundit, disa prej tyre lidhen me interesa ekonomike kriminale, zbatuar në dyja anët e kufirit. Më tej, Greqinë e bukur, natyrën e pazëvendësueshme, e ka mbuluar hiri e zjarri, e sikur të ishte goditëse si metaforë që bie nga Olimpi, në këta ditë vendi u përfshi nga flakë, duke djegur njerëz në mënyrë të egër. E, kryeqendra helene, Athina është vendi i shumëllojshmërisë, ku “pjatën kryesore” e kanë pushtuar të huajt, shqiptarë, afganë, pakistanezë, e këta mbijetojnë e jetojnë nën shtypjen e indiferentizmin vendas. Grekët fajësojnë të huajt për krizën, kurse ka gjasa që ajo (kriza) të jetë shkaktuar nga vetë grekët, që me qeveri të korruptuara bëri që helenët të përjetojnë parajsën në tokë, duke u pasuruar pa punuar, çka solli edhe trishtimin e qiellit të mbushur me legjenda mitike. Në Athinë e gjen prostitucionin, drogën, njeriun që i droguar shtrihet në bulevard, e të njëjtin sivjet e gjen e vitin tjetër jo, ndërsa pirja e hashashit, kokainës, heroinës është bërë thuajse normalitet për athiniot e të huaj, aq sa edhe policia nuk ka ç’të bëjë. Ndërsa lart Akropoli lart qëndron i mpirë, ndoshta nën lutjen që në mos me shkëlqim, së paku me qiellin e trazuar, të mos shembë krenarinë e lindur helene.

 

Gjysma e kombit


Dionis Xhafa

 

Gjysma e kombit është më e mirë se gjysma tjetër,

e më e keqja shan më të mirën pjesë të së tërës,

më dashamirë janë ata që tejkalojnë kufirin shtetëror,

e kriminelë në zemër këta të shtetit amë, ndoshta prej varfërisë.

 

 

 

Sizifi është i lumtur


Dionis Xhafa

 

Sizifi, siç edhe pandehet, jo nuk duhet,

sepse më tmerr se puna pa përfitim nuk ka,

por ai është dhe më i lumturi nga të gjithë,

proletari i perëndive, në rrugën e vet drejt lartësisë.