Poezia


Dionis Xhafa

 

Valët e poezisë e ngrenë në qiell vorbullën e gotës,

realitetit të egër i vë një mijë ngjyra, që shpërthejnë kudo,

vapë bën, shkumëzon deti i paanë dhe fluturon pulëbardha,

vesë në agim, ndriçim e vezullim, shndrit ndër poezi.

 

Refren që këndon në fushat me bar të freskët,

lumi ecën në udhëtimin e tij plot me zhurmë e stuhia ngre krahët,

botës së kalbëzuar ia kthen buzëqeshjen dhe e zbukuron,

kridhet si Afërditë në ujëra të Delfit, parathënëse e fatit, poezia.

 

 

 

Advertisements

Njeriu me gjak të qelbur


dionis_xhafa1.jpg

Dionis Xhafa

 

Njeriun gjigand, por me gjak të qelbur,

ndajeni copash dhe shtrojeni trupin e tij për gjellë darke,

e pas kësaj luaj cirk, këndo dhe dëfre se populli,

padrejtësinë e duron, por vjen një ditë dhe shpërthen në njëmijë mrekulli.

 

Shënime kronikani


dionis_xhafa1

Dionis Xhafa

 

Në fshat, një i çmendur trullosi miletin,

në qytet vlon zjarri,

atdheu ngryset i zi.

 

Në Siri, larg, kafshojnë luanët,

militarët bëjnë kërdinë,

gijotinë në OKB, maja e padrejtësisë, dikur shkrova të tilla shënime,

tashmë mbusha 65, Antonio, varr jam,

kronikan lufte, 2018.

Ne që shohim përtej


dionis_xhafa1.jpg

Dionis Xhafa

 

Ne që shohim përtej, jemi të dënuar të vuajmë,

në një botë hipokrite, të vërtetën nuk e do askush,

e qielli i zjarrtë është ndezur sonte, flihet dhe vdiset,

ndër avllitë e metalta dhe muret e lagështa, e vërteta fiket.