“Hani, pini dhe rrëmbeni”


nga Dionis  Xhafa – Thuhet se diktatura, kleptokracia, oligarkia dhe të gjitha sistemet e ndyra politike, jo vetëm tek ne, por në të gjithë rruzullin, nuk mund të lindin, po qe se këto diktatura, pushtete të ashpra a tiranike nuk kanë ithtar pas vetes së tyre.

Nuk ka sesi të ishte krijuar diktatura në Shqipëri, nëse Enver Hoxha nuk do të kishte ithtar të tijtë, nuk ka sesi të kishte lindur pushteti kriminal i Millosheviçit në Serbi, po qe se presidentit serb nuk do ti shkonte nga pas një pjesë e mirë e elites serbe.

Ka raste pa fund, ku dëshmohet se është një pjesë e mirë e elitës sidomos, ajo e cila nëse bëhet palë me pushtetin që nuk është me popullin, mund ta fundosë këtë të fundit.
Kur elita politike, intelektuale bëhet palë me pushtetin – aq më tepër pushteti i katërt që është media dhe jo me vuajtjet dhe hallet e popullit të thjeshtë, demokracia është në pikën e saj më dramatike.

Sa tragjike, aq komike dukeshin “darkat e fundit” të pushtetarëve tanë. Ata diku të kujtonin poezinë famoze të Ali Asllanit “Hani, pini dhe rrëmbeni’.

Njëlloj si në diktaturën komuniste, “njëshi” i mbledh rreth vetes gazetarët dhe shpesh këta i ka shërbëtorë – sikur të ishim në monizëm – kur ndodhte që pushtetari ishte komunist, kryeredaktori po ashtu duhet të ishte komunist dhe i gjithë zinxhiri poshtë tyre duhet të kishte bindje të njëjta politike.

Tragjike dhe komike, poshtërsi e imoralitet përmbysja e kupave mes dy pushteteve që duhet të jetë të ndarë me thikë: media dhe politikë.

Kur dy pushtete të tilla bëhen bashkë ata bëhen komike në darka fundvitesh, po sa tragjike se bëhen palë dy pushtete të fuqishme që shkatërrojnë jetët e qytetarëve të thjeshtë.
Në një kohë që shqiptarët vuajnë mbi kurriz papunësinë e lartë, pushtetin që të ngulet si thikë dhe ikjet masive që vijnë si shkak i asaj se dhe shpresa ka humbur rrugës, nëpër ministri e zyra kryesore të Tiranës, të qëndisura e të zbukuruara si mos më mirë, zgërdhihen bashkë dy pushtete që duhet të ishin armike me njëra-tjetrën.

Do të ishin jo kaq tragjike këto darka, po qe se do të kishim një politikë e cila realisht është me popullin dhe ia vlen të mbështetet.

Por se edhe ky kusht as që plotësohet. Një elitë, e cila është bashkë elitë politike e ekonomike , me diferenca të skajshme në pasuri me qytetarët e thjeshtë, është armiku më i rrezikshëm për njerëzit e zakonshëm, barinjtë e të cilëve trokasin gotat me ujkun që i është turrur kopesë.

Vështirë se gjendet sot realitet më i ashpër për shtresën më të pamundur dhe sikur të mos mjaftonte pamundësia, duhet të durojnë mbi shpinë edhe ata që e kanë detyrë ti mbrojnë, por se në fakt në shumë raste bëjnë të kundërtën e misionit që kanë.

Nga ana tjetër, për herë të parë në darkën e kreut të qeverisë u panë zëra kundër, nga ata që përballë syve ia dëshmuan realitetin mediatik në vend.

Për herë të parë, kryeministrit duket se i ka ikur “preja” nga duart, duke mos mundur të bëjë dot as shaka dhe as të vendosë në lojë njerëzit e medias.

Kush e di historinë e diktatorit sovjetik, Iosif Vissarionovich Stalin e kujton faktin se ky shtetar kriminel, vrasës dhe shpirtlig, festonte me oborrtarët e vet njëzetë e ca vjetorin e Revolucionit Rus, e nga ana tjetër populli dergjej e masakrohej prej politikave ç’njerëzore të tij.

Kështu, edhe politikanët tanë janë “superheronjtë që na e sollën demokracinë”, e bëjnë ballo, ku në qendër janë vetë ata, teksa i shohin të tjerët si të gjunjëzuar përpara vetes, për tia thithur njeriut edhe fijen e fundit të moralit të vet.

Ndryshe nga Stalini, këta nuk vrasin në mënyrë kaq makabre kundërshtarët e vet politikë, por se vrasin shpresa e besimin për një Shqipëri ku të marrë jetë dimensioni i lirisë, i barazisë dhe shtetit të së drejtës.

Por pavarësisht kësaj, nga ana tjetër vijon të funksionojë lidhja e kompromistë mes medias dhe pushtetit, e cila shpesh është aq e fortë sa e thyen krejtësisht qytetarin.
Jetojmë në një realitet aq të frikshëm, sa kemi politikanë një e dy në televizion që na e sjellin në majë të hundës dhe nga ana tjetër të shumtët që kërkojnë të arratisen nga ky vend.

Dhe, “arratisja e madhe” që po ndodh me shqiptarët, së paku me ikjen individi fiton lirinë, pasi kësaj të fundit (lirisë) në këtë vend i kanë kryer atentat, e kanë plagosur e ballcamosur.

Jetojmë në pyllin e stërmadh, ku ujku, çakalli, luani e tigri e shqyejnë mielmën, kaprollin – madje kur ndodh kushedi që kaprolli e prek tek bishti luanin, ariu dënon kaprollin.

Jetojmë në xhunglën, ku pushteti, politika, rruga drejt “suksesit të madh”, personal jo i përgjithëshëm kalon nga servilizmi, nga të ngrënit e kockës që ka lënë ujku.

E sikur Ali Asllani ta kish’ parandjerë se do të vinin ditë të kobshme, i përkojnë fiks vargjet me realitetin e ashpër e dramatik: “Është trikëmbshmi që përdita varet kombi në litar”!

Advertisements

Pse kriminelë në parlament?!


Nga Dionis Xhafa

Muaji janar, siç edhe është paralajmëruar, do të jetë me siguri një muaj i rënduar politikisht, pasi në këtë muaj pritet që të nisin edhe spastrimet në rradhët e deputetëve të inkriminuar sipas ligjit të dekriminalizimit.
Janari pritet të jetë muaji i së vërtetës, i asaj sesa politika jonë mund ta përmbushë një ligj, të ngjashëm me atë “Saverino” që e ka në fuqi shteti italian.

Edhe sikur shumë parlamentar të ikin pas ligjit në fjalë, i cili prek këdo deputet që në të shkuarën ka shkelur ligj që e përfshin platforma për dekriminalizimin, një re dyshimi lidhet me atë se si ka mundësi që parlamentarë me të shkuar të errët, të kenë hyrë në Kuvend.
Si ka mundësi, qysh më herët kur u zbulua çështja Mark Frroku, që në Kuvend hynë vrasës, të dënuar për prostitucion e krime të ngjashme?

Si ka mundësi që shqiptarët të zgjedhin njerëz të këtillë që ti përfaqësojnë?
Pa u marrë me “surprizat” që me siguri do të rrjedhin si pasojë e ligjit të dekriminalizimit, pyetja që shtrohet është si ka mundësi që shqiptarët zgjodhën të tillë njerëz, por edhe zgjedhin nga ana tjetër njerëz, që ndoshta nuk i prek dekriminalizimi, por se të përfshirë në krime e të mbrojtur nga drejtësia? (një sërë politikanësh të lartë kanë qenë të tillë, që kanë patur akuzën dhe ose me pretekst ose me mbrojtje, janë liruar nga drejtësia)?
Si është e mundur kjo? A nuk duan shqiptarët që të zgjedhurit e tyre të jenë ajka e shoqërisë?

Me siguri që “Po” duan, por se realiteti është ndryshe dhe arsyen secili mund ta mendoj vetë, por se me siguri që variant i besueshëm është fakti se shqiptarët vijojnë të mbeten të robëruar.

Duke qenë një shoqëri e varfër, e kërcënuar nga mbijetesa, e mbushur me halle e probleme, shoqëria jonë për fat të keq me siguri që niset nga materializmi.

Siç theksonte edhe Papa, materializmi në shoqëri po bëhet gjithnjë e më dominues, edhe tek shqiptarët duket të jetë i tillë, madje në mos më tepër, për shkak se kushtet janë të vështira dhe në fakt nuk është se shoqëria është fajtore.

Është kjo varfëri, këto halle, këto probleme, qe e mbajnë shoqërinë shqiptare nën një robëri të politikës, qoftë kjo edhe e përlyer me krimin.
Është kjo varfëri, këto halle, këto probleme, që e mbajnë shoqërinë shqiptare nën thundrat e përdhunës, të politikës që shpesh nuk bëhet me laps, por me fortësi dhe të prodhojë politikanë që vështirë se e lëshojnë kolltukun.

Fan Noli, në një ndër fjalimet e tij të famshme, kur fliste për pesë anarkitë, do të përmendte edhe anarkinë morale. Ai thekson se në politikë ka “luftë” me penë e me armë dhe se e dyta për fat të keq ishte mbizotëruese në kohën e tij, e jo pak edhe sot.

Nën kushtet e pamundësisë, edhe krimi, edhe mënxyra në pushtet, edhe lidhjet e pamoralta janë realitet. Nën kushtet e pamundësisë, jo vetëm që njerëzit në krye të sistemit dalin të zinj (sepse kanë në dorë popullatën e pamundur), por në mos njerëzit zgjedhin edhe më të ndyrin, mjaft që të kenë për të ngrënë, për të jetuar.

Ka shtete, ku njerëzit duan mafian, duan hajninë, sepse edhe mafia, edhe hajnia, e mbështet, nuk e takson, por fiton sa të mundet dhe qytetarit i dhuron sa për mbijetesë.

E rëndë të thuhet se ka parti politike që operojnë disi në mënyrë të ngjashme, në mos kaq larg, në mënyrë dhunuese, që i dhurojnë diçka qytetarit, kapin shtetin dhe jo rrallë e shkatërrojnë atë.

Për fat të keq, krimi (në mënyra të ndryshme) në pushtet është i fuqishëm, i kobshëm dhe prezent, aq sa të detyrojë të ndershmit të mposhten si pasojë e varfërisë ku lundrojnë, ardhur kjo pikërisht nga klasa politike.

Kur do të arrestohen VIP-at shqiptarë?!


Serbia kreu një nga operacionet më të fuqishme në luftën kundër korrupsionit, duke vënë në pranga 79 zyrtarë të lartë, mes tyre edhe 2 ish-ministra, hap ky që shtetin serb e bën të ecë përpara drejt rrugës për në BE.

Ndoshta duke ndjekur shembullin e Kroacisë, e cila arrestoi ish-kryeministrin Sanader që më tej të integrohej në BE, Serbia i mëshoi fort arrestit të zyrtarëve të korruptuar, si rrugë kjo që të çon drejt familjes evropiane.

Edhe pse Serbia është shtet që ka ende problem me nacionalizmin, shto këtu edhe qeverinë aktuale shumë të diskutuar, arrestimi i 79 zyrtarëve të lartë ishte një akt guximtar i prangosjes të krimit, edhe kur ai konsumohet nga ana e njerëzve që kanë pushtet.

Pavarësisht faktit se me Serbinë – Shqipëria – por sidomos Kosova ka patur raporte të tensionuara ndërshekullore, ndërluftuese etnike – me arrestimin e zyrtarëve shteti serb dëshmoi një anë të fytyrës së saj të ndritur.

Një akt të tillë, atë të arrestimit të 79 zyrtarëve për një ditë, Kosova nuk e ka kryer dot as për 16 vjet, do të thoshte drejtori i Riiinvest Lumir Abdixhiku.

Madje kishte nga ata komentues në Kosovë që e komentonin arrestin e zyrtarëve të lartë në Serbi edhe si fitore e shtetit serb karshi Kosovës, në mënyrë të tërthortë.

Një Serbi që nuk e njeh Kosovën dhe nga ana tjetër i mbush mendjen BE-së se po bën shtet duke arrestuar zyrtarët e vet, mund të jetë tejet e rrezikshme për republikën e dytë me popullsi dërrmuese shqiptare në Ballkan.

Shqipëria ndërkaq është pranë miratimit të ligjit për reformën në drejtësi dhe ndonjë arrestim “i peshqëve të mëdhenj” do të përbënte shkas që vendi të mund të ecë përpara drejt integrimit evropian.

 

Në Shqipëri ka këtu e vite të tëra, që politikanët me poste të larta, VIP-at, qofshin këta zyrtarë në ministri apo në banka të rëndësishme të shtetit, nuk i prek drejtësia.

Drejtësia në Shqipëri, për turp të sistemit të drejtësisë merret me ata që kryejnë vepra penale të rëndomta, ata që vjedhin se nuk kanë çfarë të hanë, lihen në burg ata që s’kanë mundësi ekonomike dhe nga ana tjetër lihen në liri ata që me pushtet kryejnë krime.

Rasti më i rëndë ishte ai, ku u vodhën miliarda në Bankën e Shqipërisë, që përbën alarm për një shtet normal, dhe drejtësia vetëm sa bëri sikur punoi, madje guvernatori u la i lirë.

Shqipëria sa e sa raste ka patur, kur politikanë të kapur me video e me “prasë” në dorë – kur politikanë që abuzuan i shpëtuan drejtësisë se e kishin mbërthyer nga fyti – kur politikani sëmuret me qëllim që ti iki drejtësisë e histori si këto që ngjajnë si një përrallë me demokracinë.

Pa reformë në drejtësi, pa dekriminalizim dhe pa arrestim të fajtorëve kryesorë të gjendjes në vend, Shqipëria do të vijojë të mbetet “delja e zezë” e një rajoni, ku shtete si Serbia apo Mali i Zi po ecin shumë më përpara.

Drejtësia në Shqipëri do të vihej në vend, kur gjykatësi ta ketë të shenjtë ligjin, si për atë qytetar të pamundur, si për politikanin që ka miliona e ndoshta miliarda.

Derisa përpara ligjit qytetari i thjeshtë nuk është i barabartë me politikanin që ka fuqi e pushtet, gjendja do të vijojë të mbetet kaotike, mjerane dhe helmuese për një demokraci që çalon si mos më keq.

Situata më dramatike, më e nderë dhe përtej çdo normaliteti është në Kosovë, ku politikanët milionerë e miliarderë iu kanë shpëtuar gjyqeve e drejtësisë.

Aq më tepër që Kosova është shtet që ka problem me njohjen e vet ndërkombëtarisht dhe situata e rëndë në drejtësi vetëm sa e gjunjëzon, e shkatërron dhe e degdis ata pavarësi të fituar me mund më 2008.

Kosova humbjen e parë e kishte me atë se nuk u pranua në UNESCO dhe lobimi serb vetëm sapo e rrënon shtetin e ri të masakruar nga padrejtësitë.

 

 

 

A po na shpëton Amerika?!


Nga Dionis Xhafa

Sa duket është e vërtetë ajo që thuhet për shtetet në Ballkan, se nëse në këto shtete nuk ndërhyjnë ndërkombëtarët, ky rajon do të vijojë të mbetet sinonim i pushtetit të të fuqishmëve, të të fortëve që nuk pyesin për ligj dhe i një kaste njerëzish që sundojnë popullin e vet.
Pa Amerikën Ballkani ende do të vijonte të mbytej më keq nga se është dhe se ishte pikërisht SHBA ajo që ka vendosur disa ekuilibra dhe vlera demokracie në shtetet ballkanike.

Pa Amerikën, Millosheviçi do të kishte vijuar synimet e tij genocidale kundër popullit shqiptar. Pa Amerikën do të kishte vijuar nacionalizmi ekstrem serb, krimet, sistemet gjakatare dhe korrupsioni që kalonte çdo normë në shtetet e rajonit të Ballkanit (që tashmë me integrimet evropiane ka marrë edhe emërtimin: Evropa Juglindore).

Pa Amerikën Kosova nuk do të ishte çliruar dhe më tej pavarësuar; pa Amerikën pavarësia e shtetit të Kosovës po ashtu nuk do të ishte arritur; pa Amerikën nuk do të avanconin një sërë procesesh demokratike dhe të drejtat e njeriut, duke përfshirë këtu edhe të drejtat e shqiptarëve në Maqedoni.

Tani të kthehemi tek thelbi i problemit dhe se problemet duket të jenë tepër të mëdha edhe pas 25 vitesh në plurazimin politik, edhe në Shqipëri.
Edhe pse me 25 vjet demokraci “alla-shqiptarçe”, akoma duhet ndërhyrja e ndërkombëtarëve dhe fjala e ambasadorëve të huaj që të dalin disa të vërteta në shesh.

Ambasadori amerikan në Tiranë Donald Lu ka theksuar disa të vërteta të mëdha dhe se me ndërhyrje të SHBA-ve kërkohet ligji për dekriminalizimin, i cili u votua dhe nga ana tjetër edhe reforma në drejtësi.
Kalimi në parlament i këtyre dy ligjeve i përgjigjet kërkesës së shqiptarëve për më tepër liri, më tepër demokraci , si dhe nga ana tjetër të mposhtjes së krimit, korrupsionit dhe nepotizmit që lulëzon në politikën shqiptare.

Kalimi i ligjeve në fjalë, por se më tepër zbatimi i tyre i shërben një demokracie më të shëndoshë në vend dhe hapave më të shpejtë drejt demokratizimit të brendshëm dhe integrimit evropian të shtetit shqiptar.
Edhe pse 25 vjet demokraci, edhe pse me shembuj plot, pasi Evropën Perëndimore e kemi pranë, elita politike nuk ishte e aftë që ti zgjidhte problemet e korrupsionit, krimit në pushtet dhe paligjshmërisë.
Kjo sepse nëse klasa politike i miratonte ligjet në fjalë, do të dënonte vetveten.

Tashmë SHBA ka imponuar që dy ligjet kryesore të rëndësishme, që është ai për dekriminalizimin dhe ligji për reformën në drejtësi të kalohet në parlament dhe të zbatohen në praktikë.

Ajo që dihet është se ligjet në fjalë, nëse kalohen në Kuvend, ata kalohen vetëm si shkak i presionit ndërkombëtar, pasi vullneti i partive shqiptare për ti zbatuar ka qenë tejet i mangët.

Të shohim nëse partitë politike do ti zbatojnë apo jo ligjet në fjalë. Nëse partitë janë të gatshme ta ndëshkojnë vetveten për krimet dhe korrupsionin, atëherë shënohet një hap përpara në demokraci.
Në rast se edhe pse ligjet kalojnë, ata nuk zbatohen, do të mbetemi në llumin e disa partive që nuk duan ta ndëshkojnë mënxyrën e vet.

Një shtet është i fuqishëm dhe i shëndoshë demokratikisht, jo kur merret për dore nga ndërkombëtarët, por kur ky shtet arrin vetiu që të ndajë pushtetet nga njëra-tjetra dhe ti japë secilit rolin që i takon – të mund të ndëshkojë kriminelët e vet, qofshin këta edhe me pushtet – kur qytetaria të triumfojë përballë vandalizmit dhe nepotizmit politik.

Pasi të ishin zhvilluar të gjitha këto stade vetiu, atëherë Shqipëria do të ishte një shtet që do të kishte bërë hapa përpara dhe këtu ndërkombëtarët e shohin përparimin dhe vetiu të integrojnë.

Mirëpo, ne vetë, klasa jonë politike nuk e kishte vullnetin për ta ndëshkuar vetveten për krimet. Të shpresojmë tek ndërkombëtarët, të cilët vetëm mund të sugjerojnë.

Shpresa është që nëse ligjet në fjalë (dekriminalizimi dhe reforma në drejtësi) kalojnë, zbatohen, atëherë merr fund drejtësia e korruptuar, merr fund kriminalizimi i egër i politikës dhe mundet të ketë shpresa edhe për këtë vend.

Mirëpo, gjithçka pritet të shihet nëse realisht partitë tona e kanë vullnetin për ta zhvilluar katarsisin e vetvetes, për ta ndëshkuar të keqen brenda vetes dhe për të qenë të bardha qelibar përpara qytetarit që voton.

Sikur paratë e koncerteve të këngëtarëve tua jepnin të varfërve


Nga Dionis Xhafa

Po afrojnë festat e fundvitit. Viti i Ri 2016 është shumë pranë. Një atmosferë e ngrohtë duket se përcjell për shumë shqiptarë ky fundvit, por se ka nga ata që atmosfera për festa nuk është e ngrohtë, por e njëjtë si stina e dimrit: e ftohtë akull. Bëhet fjalë për faktin se këta festa fundviti presin shumë shqiptarë, të rritur, të rinj e të vegjël në gjendje të mjerë, të varfër dhe me shpresa të copëtuara për të ardhmen.
Një rast ekzemplar ishte ajo që pashë dje. Ta shpjegoj fare thjeshtë. Rrugës hyrëse për në Tiranë, sapo zbret mbikalimin tek “Kthesa e Kamzës” ishte krijuar një trafik tejet i rënduar. Makina që hynin nga dy anë e kishin bllokuar rrugën kryesore që të çon për në qendër të kryeqytetit. Trafiku i dendur me makina këta ditë vjen edhe për shkak se për festa kthehen shumë emigrantë, që i festojnë festat pranë gjirit të familjes.
Në mes të këtij trafiku të rënduar pashë disa djem të rinj, të cilët duke shitur shkrepëse, çakmakë e sende të tjera me vlerë “iu kishin zënë rrugën” disa makinave. Madje arrita të shohë edhe një skenë, atë se shoferi nuk pranoi fillimisht të blinte gjë nga djali që mbante sendet në dorë, e nisi makinën me shpejtësi të ulët, por se u detyrua ta ngadalësojë për shkak se djali e ndoqi nga pas. Shoferi “i bezdisur” disi, por edhe se u prek nga ajo që po shihte, i bleu diçka djalit në fjalë.
Sa pashë ishin mbi 3 djem në atë rrugë që kërkonin të shisnin gjësend tek pronarët e makinave që ishin në trafik të rënduar prej fluksit të madh. Por, se edhe pak më tej, tek “Dogana”, në “Laprakë” gjenden plot që lypin rrugëve të Tiranës por edhe të Shqipërisë, të rinj, të reja dhe gra.
E trishtueshme ta mendosh se pak më tutje nga vendi ku pashë tre djemtë në fjalë, tek “Dogana” bashkia kishte vendosur një reklamë, ku reklamoheshin koncerte madhështore të këngëtarëve shqiptarë e të huaj për festat e fundvitit.
Mendova se sikur bashkia ata para që iu jep këngëtarëve tua japë këtyre të varfërve, me siguri që këtë fundvit më shumë do ta kalonin me ushqim përpara dhe me ngrohtësi.
Viti i Ri 2016 po vjen, por ai nuk vjen njëlloj për të gjithë. Ende ka shumë njerëz që vuajnë në këtë vend, jo vetëm në kryeqytet, por në mbarë Shqipërinë.

 

mjerim

U protestua më 21 dhjetor, ç’do të bëhet më 21 janar?!


Sot sa duket ishte dita e fundit për 2015-tën që opozita protestoi përpara Kuvendit. Të gjitha këto protesta të zhvilluara nga ana e opozitës kanë patur në shenjestër keqqeverisjen e vendit, abuzimin me pushtetin nga ana e qeveritarëve dhe shkaktimin e të këqijave nga ana e qeverisë kundër qytetarëve, është shprehur opozita (PD).

Dita e sotme e protestës shënonte në kalendar datën 21 dhjetor dhe si për koicidencë, pas festave, fiks pas një muaji do të shënohet 21 janari.
Data 21 janar mbetet një nga ata ditë të zeza e të kobshme, kur dora e pushtetit vrau 4 qytetarë të pafajshëm, ndërsa nga ana tjetër mbi gjakun e të vrarëve u ngrit opozita e dikurshme, sot në pushtet.

21 janari është dita e kobshme e politikës që gjakos bulevardin për interesa të vetat dhe se ende nuk është vendosur drejtësia për të vrarët.
Partia Demokratike i zhvilloi protestat e saj këtë fundvit dhe në janar duket se do të jetë një fushë-betejë e vërtetë politike mes partive në vend.
Kjo sepse do të nisë “beteja” për të inkriminuarit nga të dyja palët, ku do të shihet nëse realisht do të ketë apo jo zbatim ligji për dekriminalizimin dhe nga ana tjetër ky muaj shënon një nga ngjarjet më të zeza politike të kohëve të fundit, 21 janarin.

Nga njëra anë, një PD që ishte në pushtet kur u vranë 4 qytetarë dhe nga ana tjetër, PS që ka marrë gjysmën e qeverisë të mëparshme për të bashkëqeverisur.

Nëse protestat e opozitës dje (PS) dhe opozitës sot (PD) kanë qenë me përmbajtje të thellë politike, 21 janari është vrasja e qytetarëve dhe as përmbushja e së paku drejtësisë mbi ta.

Me siguri që 21 janari është i rëndë plumb për të dyja partitë më të mëdha dhe prova e vërtetë sesa realisht partitë janë me qytetarin.
Pa vendosjen e drejtësisë për 21 janarin, partite më të mëdha në vend vijojnë të bëjnë politikë mbi plagë, mbi gjak e padrejtësi.

Nëse Albini do ish’ deputet në Shqipëri?!


nga Dionis Xhafa

Ligji i dekriminalizimit, që u vulos nga opozita dhe pozita, por se u miratua në parlament për shkak të kërkesave të vazhdueshme të Partisë Demokratike është një farsë e madhe për shumë arsye, Duket se është ligj që më tepër si inat personal i Berishës dhe që nuk rregullon thuajse asgjë. Realisht asgjë e asgjë.

Në fakt, vepra penale të vogla mund të kenë sot në Shqipëri shumë e shumë shqiptarë, të dënuar se nuk kanë paguar dritat apo ndonjë shkelje, që vijnë edhe nga varfëria, por veprat më të rënda janë shkaktuar nga dyshja 2B.

Sali Berisha dhe Lulzim Basha janë xhelatët politikë, të cilët në opozitë kërkojnë t’iu bëjnë edhe biografinë njerëzve dhe gjithçka e bëjnë nga inati i verbër politik kundër të tjerëve, duke legjitimuar krimet e tyre politike.

Ligji i dekriminalizimit zor se e prek si Sali Berishën ashtu edhe Lulzim Bashën, pasi ata kanë kryer krime që nuk janë të ndëshkuar, pasi kanë qenë të mbrojtur me kostum politik.

Krim i vërtetë janë 21 janari, Gërdeci, korrupsioni, drejtësia e falimentuar. Sipas ligjit në fjalë, që na dilka se po të shkelësh një nen të Kushtetutës të Republikës së Shqipërisë nuk kandidon dot, atëherë i bie që Albin Kurti që ndodhet në burg në Kosovë, po të ishte në Shqipëri i ndërpritej mandati?

Mora këtë shembull për të thënë se ligji mbi dekriminalizimin mund të këpusë edhe njerëz që realisht kërkojnë të vendosin politika të drejta për shoqërinë. Në këtë kontekst, ligji mbi dekriminalizimin patjetër është i nevojshëm, por se nga ana tjetër duhet parë me skepticizëm për aq kohë sa shtetasi Sali Berisha është i lirë.