Drini i Zi


 

Dionis Xhafa

 

Një luginë që lidh dy shtigje, në dy shtete,

në qytetet me popullatë etnike ndarë më dysh,

ku në mëngjese bie vesë e në darkë zhvishet hëna,

e banorët andej thonë: “Dobro Vece” e këtej “Mirëmbrëma”.

 

Ushtarët në kufi si dëshmi ballkanike, ftohtë në dimër,

frikshëm, ethshëm, ndër urrejtje të reja lëkundet moti,

e më shumë se urrejtje kërcënon uria, që grin barqe fëmijësh

e në shtatin e rritur, në rrugën e paditur, ecën si noti,

në lumin me dallgë, me shkëmbinj, në Drinin e Zi.

 

 

 

Advertisements

Statuja e çuditshme


Dionis Xhafa

 

Një statujë e çuditshme shihet përpara shtëpisë sime,

në këtë vend që e kam mësuar tashmë përmendësh,

por që në fëmijëri nuk e doja dhe as që do ta dua ndoshta ndonjëherë,

dhe çudi është jeta, trubullirë e përditshme, në këte vend të lajthitshëm.

 

Heshtja


 

Dionis Xhafa

 

Hesht, kur diçka më të mirë nuk ke për ta thënë,

gjërat do të ecin mirë vetiu, e do të shkojnë në vend,

natyralisht aty ku e kanë edhe drejtimin, do të ketë zhvillim,

ndriçimi, ngrohtësia dhe lumturia do të të takojë, tok me harmoninë.

 

 

 

Lindja


 

Dionis Xhafa

 

Tetida, e zhyti Akilin në Stinks,

dhe e bekoi me pavdekëësi nga ujë i shënjtëruar,

por diku Akili i vogël duhej të mbahej, e ishte thembra,

dobësia e madhe e globit të madh.

 

Nga hyjni lindi dragoi përmbi të gjithë,

ndër udhëtime fluturake, e ndër shpata të mprehta,

që u sakrifikua në emër të fitores së Greqisë,

e kryqet u thyen, lindi dielli, i shndërritshëm si verbëri e frikshme.